- Filip's Blog
- Login om te reageren
In september 1915 is het Duitse Reserve Infanterieregiment 206 op rust in Lichtervelde. De mannen hebben geen frontdienst maar wel dagelijks appel, oefeningen, instructie en marsen. Maandag 5 september is een mooie nazomerdag. In de namiddag heeft de 5de Kompanie net een oefening beëindigd. Na het appel staan ze op het punt de rangen te verbreken. Plots cirkelt een geallieerd vliegtuigje boven Lichtervelde. Het toestel dropt eerst een paar bommen op het station, een uitverkoren doelwit voor de geallieerden. Daarna worden bommen gedropt op de soldaten die via de Beverenstraat naar hun kantonnementen trekken. Een eerste bom richt geen grote schade aan, maar nieuwsgierigheid lokt de bewoners van de Beverenstraat uit hun huizen. Dan valt de tweede bom. Op de straatkasseien, hetgeen het effect van de inslag nog versterkt. De granaatscherven maken 13 slachtoffers onder de burgerbevolking: 7 doden en 6 zwaar gekwetsten. Bij de Duitsers zijn er minstens 16 militairen, waaronder de regimentsdokter, het slachtoffer van de aanval. Benevens doden en gewonden is er ook aanzienlijke materiële schade. Zes huizen waaronder de herberg De Nieuwe Keizer (nu Slagerij Vanderper), de apotheek Vandeputte en café Den Hert (nu het Gildhofplein) en de accordeonfabriek van Felix Callewaert zijn zwaar beschadigd.
Twee dagen later worden de slachtoffers onder grote belangstelling begraven. Een indrukwekkende lijkstoet gaat van de Beverenstraat naar de kerk en daarna naar het kerkhof. Duitse officieren sluiten de stoet af. Op het kerkhof speelt een Duitse muziekkapel waarna pastoor Desmet de laatste gebeden leest.
Het juiste aantal gedode en gewonde Duitse soldaten is nooit bekend geraakt, maar moet aanzienlijk geweest zijn. Korte tijd nadien laten de Duitsers laten prentbriefkaarten uitgeven met beelden van de schade én een opdruk waarin de Engelsen de schuld krijgen voor het aanvallen van een niet-militair doelwit.
